Zabawy dla Dzieci

Tym razem kilkanaście zabaw: GRAJĄCY SŁONIK, LIST NA PLECACH, PANTOMIMA, 10 PYTAŃ, RANNY BEREK, DOKOŃCZ RYSUNEK, DOKOŃCZ OPOWIADANIE, CZARODZIEJSKI OŁÓWEK, WSPÓLNA HISTORYJKA, PIERŚCIONEK, POTWÓR, PRZEBIERANKA, WYMIEŃ JAK NAJWIĘCEJ, KLUCZ, DYRYGENT, TYLKO CYFRY…

GRAJĄCY SŁONIK
Zabawa ruchowa - Dzieci są ustawione w kole. Idą w rytmie ustalonym przez nauczyciela, np. w rytmie ćwierćnut w metrum na 4 lub w rytmie wyznaczonym przez piosenkę. Na “raz” podnoszą ręce i głowę do góry, wydając dźwięki w schemacie na 1 (tru, tu), na 2 (tu, tu), na 3 (tu), na 4 - pauza; gdy nie stosuje się materiału muzycznego, nauczyciel wystukuje rytm na dowolnym instrumencie perkusyjnym.

LIST NA PLECACH
Dzieci dobierają się w pary, jedno z nich odwraca się plecami, drugie zaś kreśli na plecach odwróconego dziecka litery- pisze list do…[babci, siostry, przyjaciela...]. Drugie dziecko odczytuje pisany na jego plecach tekst.

ODBICIE LUSTRZANE
Dzieci w parach stoją na przeciwko siebie, jedno z nich pokazuje jakąś pozę, drugie dziecko naśladuje je tak jakby było jego odbiciem lustrzanym.

PANTOMIMA
Dzieci dzielą się na dwie grupy. Każdy członek grupy dostaje zadanie do wykonania - pokazać bez użycia słów przypisaną mu czynność, (np zbieranie kwiatów) Przeciwna drużyna musi odgadnąć wykonaną czynność- wówczas zdobywa 1 pkt. Grupa, która uzyska więcej pkt.- wygrywa.

10 PYTAŃ
1 osoba wychodzi za drzwi, reszta grupy otrzymuje wskazówkę od nauczyciela- nazwę np. zwierzęcia. Zadaniem osoby która wejdzie jest odgadnięcie nazwy tego zwierzęcia. Wskazówką będą dla niej zadawane pytania. Jednak może ona zadać tylko 10 pytań, na które otrzymuje wyłącznie odpowiedzi TAK/NIE. Po wykorzystanym limicie pytań musi podać odpowiedź- właściwą nazwę.

RANNY BEREK
„Berek” (osoba która goni) stara się schwytać kogoś z rozbiegających się po sali/ boisku… Jeśli uda mu się kogoś dotknąć , wówczas dotknięty nie tylko staje się berkiem, ale równocześnie musi trzymać się jedną ręką za to miejsce, które zostało przez dotkniecie „zranione”.

DOKOŃCZ RYSUNEK
Dzieci dzielą się na grupy 4-osobowe i biorą 1 kartkę na grupę. Pierwsza osoba z grupy rysuje na niej głowę dowolnej postaci bądź zwierzęcia, po czym nie pokazując innym osobom z grupy zagina kartkę i przekazuje ją dalej. Druga osoba dorysowuje tułów, również zagina kartkę, kolejna nogi i ostatnia buty/ stopy/ łapy. Następnie dzieci rozwijają wspólny rysunek i nadają imię postaci.

DOKOŃCZ OPOWIADANIE
Piszemy tylko początek zdania, a każde dziecko kolejno musi je dokończyć nie patrząc jak zostało dokończone zdanie poprzednie, np.
-Nad brzegiem rzeki siedziała……….
-Miała na sobie…………
-Nagle zobaczyła………….
itd…

CZARODZIEJSKI OŁÓWEK
Uczestnicy zabawy podają propozycje, co dobrego chcieliby wyczarować dla swojej grupy, a następnie wybierają niektóre pomysły i wspólnie zastanawiają się jak można je zrealizować.

WSPÓLNA HISTORYJKA
Do zabawy potrzebna jest kartka papieru oraz długopis. Pierwsza osoba odpowiada na pytanie prowadzącego „kto?”. Musi ona podać jakiś rzeczownik lub nazwę własną, na przykład: „miś koala”. Po czym zagina kartkę, w ten sposób, by kolejna osoba nie widziała co zostało przez nią napisane i przekazuje kartkę następnemu dziecku. Prowadzący zadaje następne pytanie: „co robi?” , osoba ta odpowiada tylko na ostatnie pytanie, na przykład: „ogląda serial”, następnie podaje kartkę dalej. Prowadzący może zadać wiele pytań: „gdzie jest?”, „z kim?”, „dlaczego”, „kiedy?”, itp. Kiedy wszyscy udzielą odpowiedzi na pytania jedna osoba rozkłada kartkę i czyta pozostałym kolejno zdania. Można także poprosić dzieci o narysowanie powstałej historyjki.

PIERŚCIONEK
Należy nawlec pierścionek na sznurek, a następnie związać jego końce, tak, by powstało koło. Musi ono być na tyle duże, by wszyscy uczestnicy zabawy mogli obiema rękami go złapać. Jedna z osób musi stanąć w środku koła. Musi ona zakryć swe oczy w momencie, gdy reszta osób przesuwa pierścionek po sznurze. Ten, kto ma w danej chwili pierścionek ukrywa go w dłoni, zaś osoba, która stała w środku może otworzyć oczy. Zadaniem jej jest odgadnięcie, który z uczestników trzyma pierścionek. Może ona wypowiedzieć słowa: „przełóżcie pierścionek”, wówczas wszyscy wykonują ruch, jakby przekładali pierścionek z jednej ręki do drugiej, jednocześnie licząc do trzech. Gracz stojący w środku może maksymalnie trzykrotnie prosić o przełożenie pierścionka i w tym czasie uważnie obserwować ruchy rąk pozostałych uczestników zabawy. Za każdym razem, gdy przekazywany jest pierścionek osoba stojąca w środku może odgadywać kto go trzyma.

POTWÓR
Kartkę papieru należy złożyć na 3 części. Jedno dziecko rysuje głowę, po czym zagina kartkę tak, by kolejna nie widziała co zostało przez nią narysowane. Podaje kartkę drugiej osobie, a ta rysuje tułów i również ją zagina. Trzecia osoba dorysowuje nogi. Po skończeniu należy rozłożyć kartkę i zobaczyć co powstało. Można także nadać imię lub nazwać potwora.

PRZEBIERANKA
Jedno z dzieci staje twarzą do pozostałych, np. 3 i uważnie się im przygląda przez około minutę. Następnie osoba ta odwraca się do nich plecami, a osoby te wymieniają się dowolnymi rzeczami, ubraniami czy dodatkami. Kiedy osoba stojąca plecami odwraca się, pozostali mówią iloma rzeczami się wymienili, zaś jej zadaniem jest odgadnięcie jakie to rzeczy.

WYMIEŃ JAK NAJWIĘCEJ
Każda osoba kolejno wymienia jeden przedmiot, jednak warunkiem jest, by nie powtarzać tych, które zostały już wymienione. Po kilku rundach trudno jest zapamiętać, które przedmioty zostały już wymienione. Osoba, która jako pierwsza powtórzy przedmiot odpada z gry. Utrudnienie: w starszych grupach wiekowych można dodatkowo wprowadzić zakaz wymieniania przedmiotów, które zaczynają się na tą samą literę co poprzedni przedmiot lub, które stykają się z wcześniej nazwanymi rzeczami.

KLUCZ
Wyznaczamy jedną osobę, która musi na chwilę opuścić salę. Pozostałe osoby ustalają wspólnie reguły, w jakich sytuacjach odpowiadać można „tak”, a w jakich „nie”. Zależy to od cechy odpowiadającego. Przykładowo, mówimy „tak” jeśli trzymamy ręce skrzyżowane, zaś „nie” jeśli ręce mamy ułożone w innej pozycji. „tak” kiedy ktoś ubrany jest w bluzkę z krótkim rękawem oraz „nie”, gdy ma na sobie coś na długi rękaw. Kiedy osoba, która wyszła wraca do sali, może zacząć zadawać pytania kolejno każdej osobie. Nie ma ograniczenia co do ilości zadanych pytań, jednak odpowiadający mówią tylko „tak” lub „nie”. Po analizie uzyskanych odpowiedzi osoba odgadująca ma tylko 3 szanse, żeby zgadnąć ustalone reguły.

DYRYGENT
Wybrana osoba opuszcza salę, reszta uczestników zabawy siada w kole. Jedna z pozostałych osób zostaje dyrygentem orkiestry. Osoba, która wyszła nie może usłyszeć, która z osób jest dyrygentem. Zadaniem dyrygenta jest zaprezentowanie na migi gry na jakimś instrumencie, zaś pozostałe osoby muszą naśladować jego ruchy. Osoba, która była na zewnątrz, staje w środku i bacznie obserwuje pozostałych, próbując odnaleźć dyrygenta. Ten zaś niepostrzeżenie musi zmienić instrumenty na których gra. W momencie, gdy osoba ta odgadnie kto jest dyrygentem, następuje zamiana ról.

TYLKO CYFRY
Zadaniem uczestników jest wykonanie pracy plastycznej na temat dowolny, jednak mogą posługiwać się oni tylko cyframi – jako symbolami graficznymi.